و او .. مرا به این نام خواند ... زنی که با چشمهایش حرف می زند ....
عمری با حسرت و اندوه زیستن نه برای خود فایده ای دارد و نه برای دیگران باید اوج گرفت تا بتوانیم آن چه را که آموخته ایم با دیگران نیز قسمت کنیم بایسته است بر آنها بزنید روزهایتان رنگارنگ با احترام : باران تفرشی تـــــــــــا اطــــــلاع ثــــــــانـــــوی تــــعطــــــــــــــــــــــــــــــــیـــــل می بــاشــــــــــــــــــــد! دلم هوای کوچه باغ دارد ....... هوای کوچه باغهای تجریش ........... ........... آبستن شده ام ... آبستن ِ نفرتی عظیم ... من درد می زایم ... درد ..... آلزایمر گرفته قلبم تو رو به یاد نمیاره ! ..... تُف میکُنه به احساست این جُنون ی پَتیاره .... با احترام : باران تفرشی برگشتم ... با ترانه ای به نام " تصمیم " با صدای مهران مستی ... می تونید شاهد پخش کلیپ این کار از شبکه ی " PMC " باشید ... امیدوارم که مورد توجهتون قرار بگیره .... تصمیم تو داری میری از دستم باید فکر خودم باشم دارم تصمیم می گیرم که از یادت جدا شم ..... دارم تصمیم می گیرم ببین .. این صحنه سازی نیست........ عزیزم .. این یه احساسه یه عشق ِ .. بچه بازی نیست ! ..... اگه دلسرد و مغرورم اگه حسی نمی گیرم نه اینکه با تو عشقی نیست من از چشمات دلگیرم ... تو از دنیای من دوری تو حرفامو نمی فهمی نگاهت می کُنم اما پُری از حس ِ بی رحمی ... مَنو توی ِ قفس میخوای خودت آزاد ِ آزادی همین دیوُنگی ها رو خود ِ تو یاد ِ من دادی ............. دارم تصمیم می گیرم که از یادت جدا شم تو داری میری از دستم باید فکر ِ خودم باشم ...... توضیح : دارم تصمیم می گیرم ببین .. این صحنه سازی نیست........ عزیزم .. این یه احساسه یه عشق ِ .. بچه بازی نیست ! در اجرا حذف شده ... خواننده : مهران مستی با احترام : باران تفرشی بنا به خواهش ِ دوست عزیزی و برای احترام به درخواست ایشون .. توضیحات ِ این پست ُحذف کردم ... از لطف و محبت همیشگی شما مهربانانم سپاسگذارم ..... به امید روزهای بهتر با احترام : باران تفرشی سه اپیزود در حوالی " سیگار " شهاب شهرزاد ( کارگردان - منتقد - نویسنده - شاعر ) اين هم كاري از رفيق سال هاي دور : داريوش تقي پور... كه حالا پس از كارنامه ي آهنگسازي، دلش خواسته، ترانه ي تلخ باران را بخواند... داريوش را از سال هاي بابك بيات مي شناسم.. ، آندره آرزومانيان... حسين منزوي - كه در نخستين ديدارش، با هم بوديم -... ...و خيلي هاي ديگر كه حالا فقط با خاطره هاشان سرگرميم... او، در تمام اين سال ها كار خودش را كرده، بي اعتنا به روزمرگي بازار ترانه و آهنگ... از اين روست كه كارهاش رنگ و اسلوب خودش را دارد... داريوش، يك موسيقي متن هم، براي يكي از فيلم هاي من (حركت آرام) ساخته كه روح آدم را مي تكاند... حالا، اين سيگار، به گمانم، ترانه ي نسل سوخته است... گفته ام: شنيدني نيست، حس شدني ست... دود اين سيگار، به چشم همه ي ما رفته... و داريوش، هرچند براي دل خودش خوانده، با اين ملودي، حكايت اندوه مشترك اين نسل را مكرر كرده است... قهوه اي تلخ بسازيد... و درست، در فاصله ي گيراندن و به خاكستر نشاندن يك سيگار، به كار داريوش و باران گوش بدهيد... ببينيد قهوه تان، دست نخورده !؟ باران تفرشی شهاب شهرزاد عزیز ... قبل از هر چیز از محبت و لطفی که همیشه نسبت به من و دستنوشته های نه چندان دلچسبم دارید تشکر می کنم .... این ترانه .. ترانه ی دلتنگی هر روز و هر لحظه ی منه .. ورق های دفتر شعرم .. کتاب و صدای فروغ .. دود عود و قهوه ایی که اغلب از سرد شدن می ماسه و منو صد باره پای قهوه جوش می کشونه تا بالاخره لذت نوشیدن یه فنجون قهوه ی داغو حس کنم ... سیگار در واقع خود منه .. حال و هوا و فضای اتاقی که تمامی شعرها .. ترانه ها و دستنوشته های من درونش متولد میشن .. گاهی نوزاد میمونن و گاهی به بلوغ میرسن ! ... این کار با صدا و موزیک " داریوش تقی پور " به بلوغ رسید ..نوع نگاه .. خستگیهای مشترک و صد البته تواناییهای منحصر به فرد " داریوش " عزیز به این کار نبض داد ...دوستانی که با کارهای من آشنایی دارن منو تلخ نویس و سیاه نویس میدونن .. امیدوارم این ایرادی برای من نباشه و این تواناییو داشته باشم که دیدگاه و احساسمو در قالب شعر یا ترانه با دوستان تقسیم و تقدیم کنم ..... ! گر چه " تلخ نویسم " اما تمام سعیم بر این بوده که " بد نویس " نباشم از همه ی دوستان به خاطر حمایت و دلگرمی هاشون صمیمانه تشکر میکنم .. گر چه دود این سیگار برای بسیاری آزار دهنده بوده !!! .. لطفآ مواظب خاکستر سیگارتون باشید ! .. نذارید قهوتون دست نخورده بمونه ! ... و اگر تلخه .. شکر بدم خدمتتون !؟؟؟ داریوش تقی پور شهاب عزیز ممنون که یاد آور خاطرات خوب گذشته بودی . من مثل تو و باران قدرت نوشتن کلمات رو ندارم . اما خوشحالم که کار "سیگار " تونسته با تو و خیلی از دوستان دیگه ارتباط برقرار کنه . من هیچ وقت تصمیم نداشتم که از صدای خودم در کارهام استفاده کنم .. اما احساس کردم این " سیگار " کشیدن داره ... , حالا باران با فنجون قهوه دست نخوردش مونده و منی که " سیگاری " شدم ...... نتیجه ی همکاری من و " داریوش تقی پور " عزیز ...... ترانه ی خاکستری تنهایی من .. که با صدا و موزیک داریوش تقی پور ، عجین شده و بغضمو دوره می کنه .... ( دانلود از سایت های موزیک ) سیگار ورقای دفتر من همشون روی زمینن همه شعرایی که گفتم مث من گوشه نشینن قلمم افتاده اینجا طرح لبخندم دروغه تنها همدم دل من اینروزا شعر فروغه ..... رو تن زخمی کاغذ مونده خاکستر سیگار بوی عود پیچیده توی این اتاق گرم و تبدار ! .. روی میز تصویر سهراب قهوه ای که دست نخورده همه دنیای من اینه با یه روح نیمه مُرده ........ چشمامو می بندم آروم تا تو رو یادم بیارم اما می بینم که از تو حتی خاطره ندارم ... اشکامو میشمرمو باز تکیه میزنم به دیوار چشمامو می بندم آروم گُم میشم توُ دود سیگار .......... با احترام : باران تفرشی هم بغضم . . . روزی خواهی رفت ... آخر قصه همین است ... بغض یه ترانه بی تو گریه میکُنم بغض من میشه یه دفتر خط خطی بی هوا اسمتو فریاد میزنم می رسم به این شبای لعنتی ! ... نم بارون باز زده به کوچه ها بی هوا اسمتو فریاد میزنم نمی دونم تو کجای قصه ای دارم از نبودنت جون میکنم پرسه های دم به دم توُ کوچه ها پُر لحظه های ترس و خستگی گریه های بی صدا و تلخ من درد زخم کهنه ی دلبستگی همه ی گذشته ها خاطره شد تو یه قاب عکس بی روح و سفید این اتاق لعنتی بدون تو یه شبم آرامش منو ندید ... توی این خونه که زندون منه منو هق هق و یه دفتر خط خطی بی تو از وحشت تنهایی پُرم می رسم به این شبای لعنتی ! .... ( ترانه ای قدیمی که واگذار شده ... ) با احترام : باران تفرشی یا محوّل الحوْلِ وَ اْلاَحْوال حَوِّلْ حالَنا إلی اَحْسَنِ الْحال خونه هزار تا یاد و یادگاری داره بچگی و قُلک و عیدی به یادم میاره گلدون یاس رازقی ، بنفشه های باغچه آیینه و شمعدون جهازِ مادرُ رو طاقچه موهای سیاهم را روی شانه هایم پریشان کرده ام ... لبهایم را به رنگ قرمز آغشته ام ... سفره ی ترمه .. آیینه و شمعدان ... تنگ ماهی ... سبزه .. سیر ... سرکه .. سکه ... سماق .. سمنو ... سیب ....... یک کاسه آب و یک نارنج .. قطره ای از نارنج را درون روشنی آب میچکانم ... عطرش فضای خانه را پُر میکُند .. نفس میکشم ... گلهای لاله عباسی و گلدان شمعدانی مادرم میخندند ... دو شمع روشن .. یک دسته نرگس .. کتاب حافظ ...عکسی از پدر ... پدرم ... و آغوش مادرم ... مثل همیشه .. مثل هر روز .. مهربان و عاشقانه .. اَمن ِ اَمن .. به آینه .. به آب .. به شمع نگاه میکنم .. در امنیت آغوش مادر .. آرامش چشمان زیبایش ..و لبخند مصمم و دلگرم کننده و عزیز برادارانم دعا میخوانم ... خدایا ... مردم سرزمینم را شاد کن ... خدایا .. رنج و ناراحتی را از خانواده و عزیزانم دور نگه دار ... خدایا ... بیماری .. فقر .. گُرسنگی ... و جنگ را از مرد م سرزمینم و مردم جهان دور کن ... زنان ... مردان .. و کودکان بی سرپرست را تحت حمایتت قرار بده .. و مرا قبل از عزیزانم بمیران .... آمین آغازی دیگرست ... روزها وشبهای این آغاز آبستن عشق و آرامش .. مهربانانم ... برای همگی شما سلامت و شادی آ رزومندم ... نوروز خجسته باز هم سردردهای وحشتناک بازهم والیوم خوردم از تو ای هرزه ی ولگرد من هزار بار مُردم ! ....... *** آخرین سکانس من با تو مثل درد قاعدگی گَنده ! تو هنوز با توهُم عشقی قلب من گورتُ کنده !.... با احترام : باران تفرشی به اتاقم پناه آورده ام......پنجره را با پرده ای ضخیم پوشانده ام....اینجا همیشه نیمه تاریک است.... گوشه ی تخت .. کُنج دیوار.. مچاله شده ام ...حالم خوب نیست..... احساس میکُنم اتاق دور سرم میچرخد ... چشمانم را می بندم............. دود عودی که فضا را پُر کرده... سر گیجه ام را بیشتر می کُند... چشمانم را آهسته باز می کُنم.... نگاهم روی میز کارم مات میماند...تورا می بینم.... تو اینجایی..... در قابی آبی رنگ.. آرام نشسته ای ...و خیره به من نگاه می کُنی.... با آن چشمان درشت و نافذ ! سیگاری روشن می کُنم ... دودش را فرو می دهم داخل ریه هایم ... سُرفه ام می گیرد ! به خودم تلقین می کُنم که بهتر میشوم .... اما.. فایده ای ندارد ... سیگارم را درون فنجان قهوه .. که از سرد شدن ماسیده .. خاموش می کُنم ... کتابت هم اینجاست ... کنار حال بد و تنهاییهایم !.. ورقش میزنم و ... آهسته زمزمه می کُنم ... در اتاق کوچکم پا می نهد ..... بعد من با یاد من بیگانه ای در بر آیینه میماند به جای ..... تار مویی .. نقش دستی .. شانه ای .. نمی توانم تصور کُنم ... هرگز نمی توانم تصور کُنم ... آن عصر برفی .... وقتی" ساعت چهار بار نواخت" وقتی به " آغاز فصل سرد ایمان آوردی " چه گذشت .. بر پرویز شاهپور ... بر ابراهیم گلستان ...بر ..... خاک میخواند مرا هر دَم به خویش .... می رسند از ره که در خاکم نهند آه .. . شاید عاشقانم نیمه شب .... گُل به روی گور غمناکم نهند ... با احترام : باران تفرشی صدای نفسها توُ کُنج یه دَخمه!.... یه تصویر مُبهم....گناهِ کبیره!... یه بچه که از تب تا فردا میمیره !.......... بااحترام : باران تفرشی به عشقت اعتباری نیست منُ از ریشه حاشا کن برای این هوسبازی یه عشقِ دیگه پیدا کن !... دارم حس میکُنم حرفات یه رنگِ تازه ای داره دیگه لحنِ تو گیرا نیست برای من دل آزاره......... برو..دیگه تمومش کن من از حرفات بیزارم !... چه احساسِ بد و تلخی که با تو عشقُ کم دارم...... چه روزایی..چه شبهایی به یادِ تو گذشت اما... دیگه رد میشم از یادت همین لحظه..همین حالا !... کنار تو نمی مونم ولی قصدم تلافی نیست دلی که حبسِ چشماته به این احساس راضی نیست.. ببین که از تو رَد میشم غرورمو تماشا کن برای این هوسبازی یه عشقِ دیگه پیدا کن !.... با احترام : باران تفرشی خواستن امنیت آغوش تو... وعشقی که.. زیر خط کمربند نباشد.... باران تفرشی خواب دیدم....خواب دیدم..... گفتم...بزرگوار من...چه وقت خوبی آمده ای...جشن میلاد فروغ هم از راه رسیده ... دیدم...دیدم که به شدت گریست! آنچنان که حس کردم...در مرگ فروغ می گر ید ! باران تفرشی ................................................................................................................. تو با من میرفتی...تو در من میخواندی...وقتی که من خیابانها را...بی هیچ مقصدی می پیمودم! تو از میان نارون ها...گنجشکهای عاشق را...به صبح پنجره دعوت میکردی... وقتی که شب مکرر می شد !...وقتی که شب تمام نمیشد!... تو دستهایت را می بخشیدی...تو چشمهایت را می بخشیدی..تو مهربانیت را می بخشیدی... وقتی که من گرسنه بودم!...تو زندگانیت را می بخشیدی!!!...تو مثل نور سخی بودی... فروغ فرخزاد فروغ....فروغ عزیز...تو مثل نور سخی بودی.....تو مثل نور سخی هستی!.... حس بودنت مبارک!............ اما... باران تفرشی روزهای بد پر از روزای تاریکم تو از من سخت دلگیری توُ این روزا تو هم داری تا مرز بی کسی میری....... *** این ترانه واگذار شده و در مرحله ی آهنگسازی و تنظیم می باشد *** با احترام : باران تفرشی فاصله بین ما بیداد می کند ! .... به من خیا نت می کنی فکر کردی که نمیدونم لعنت به اون وقت که میخوام ولت کنم نمی تونم لعنت به اون لحظه ای که نگات میفته توو چشام لعنت به خا طراتی که از تو به جا مونده برام........ اسم منُ صدا نکن بد جوری دیوونه میشم باید بری از پیش من باید ازت دست بکشم باید برم که قلبمُ با عشق تو نرنجونم باز فکر نکن دروغ میگم میخوام تو رو بترسونم لعنت به من که قلبمُ کردم یه بازیچه برات هزار دفعه مُردم که تو نمیره رنگ خنده هات میدیدمت با دیگرون اما صدام در نیومد لعنت به تو که عشقمی اما چشات حیا نکرد ! خواننده : رایکا سیفی توضیح : ترانه های نوشته شده در وبلاگ ترانه هایی هستند که از عمر آنها سه تا پنج سال میگذرد * از ترانه های قدیمی شروع کردم تا برسیم به کارهای جدید... اگر عمری باشد....... البته ترانه یاد کودکی ۱۰ ساله است. در واقع دومین ترانه است که در روزهای آغارینی که تب ترانه وارد رگهایم شده بود متولد شد..... با احترام : باران تفرشی شطرنجی چهره ها اخبار نیمه کاره! حرفای نا تموم و آدمای بیچاره......... میتینگِ صد من یه غاز!!! قیمت سیب زمینی! آب جیره بندی شده تو رو خدا می بینی؟! جنس چینی توو بازار شعار اقتصادی ! همینی هم که دارید از سرتون زیادی !!! دیگه فرقی نداره قاچاقِ زن یا دارو برو کنار ببینم گوشت کیلو چند ه یارو ؟؟؟! تو ورشکسته میشی دخترتُ میبرن غصه نخور جای اون آبروتُ میخرن ! کراک و شیشه و بنگ با نسل من رفیقه بابا اینو ولش کن! برو پیِ عتیقه !!! دانشگاه ها شلوغه! کارم که هست !!! زیاده....... نفس کشیدنم که واسه همه آزاده !!! خلاصه........ یکی توو قصر امنُ اون یکی کارتون خوابه قولایی که شنیدی حُبابِ روی آبه !!! (( این ترانه بیش از این حرف داشت ! بیش از این...... که آن را به دلایلی !!! غیب کردم !!! )) با احترام : باران تفرشی
.
لحظات از آن شماست؛ آبی، سبز، سرخ، ارغوانی، سفید،... رنگهایی را که
.
سال نو مبارک
.
نوروز یک هزاروسیصد و نود
بوی شاه بلوط ...
برگ ریزان و قار قار کلاغ های سیاه و خاکستری ......
دخترکی را به یاد می آورم .....
که از نشاط پُر بود .. و از روی چاله های آب می پرید ....
باران را می چشید .. بوی هیزم عاشقش می کرد ..............
و فروغ می خواند ......
هرگز نفهمیدی چرا گاهی پُکی به سیگار افروخته ی تو میزدم...
.jpg)
| Design By : Night Melody |
زنی تنها............
در آستانه فصلی سرد.....
در ابتدای درک هستی آلوده زمین و یآس ساده و غمناک آسمان
من راز فصها را میدانم و حرف لحظه ها را میفهمم......
در کوچه باد میاید و این ابتدای ویرانیست ....
سلام ای شب معصوم !
سلام ای شبی که چشمهای گرگهای بیابان را
به حفره های استخوانی ایمان و اعتماد بدل میکنی !
من از کجا می آیم ؟
من از کجا می آیم؟
که اینچنین به بوی شب آغشته ام ................
